غزل شمارهٔ ۳۳۲
وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)قافیه: ایخدمتاوست۷ بیت
همه عالم فدای خدمت اوستهرچه باشد برای خدمت اوست
خانهٔ روشنست دیدهٔ ماآری آری سرای خدمت اوست
پادشاه سریر هفت اقلیمبندگانه گدای خدمت اوست
نبود از خدای بیگانههر که او آشنای خدمت اوست
حاصل بحر و کان به وقت سخاخورده ای از عطای خدمت اوست
آفتاب سپهر عز و جلجام گیتی نمای خدمت اوست
عرش اعظم که تخت سید ماستبر هوا از هوای خدمت اوست