غزل شمارهٔ ۳۱۱

وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)قافیه: انست۶ بیت

کشتهٔ حضرت او زندهٔ جاویدانستایمن از مرگ بود زنده جاوید آنست

نقد گنجینه که شاهان جهان می جویندگنج عشقست که در کنج دل ویرانست

دل ندارد به جز از خدمت دلدار مرادکار جان در دو جهان بندگی جانانست

صورت نقش خیالی که نگاریم به چشمنیک می بین که مقصود از این نقش آنست

بی سراپای درین راه بیابان می رومنزلی را مطلب کاین ره بی پایانست

نعمت الله گرش مست بیابی دریابدست او گیر که سر حلقهٔ سر مستانست

خلاصه

هوش مصنوعی: این اشعار به بررسی موضوعاتی چون جاودانگی، عشق و بندگی می‌پردازند. شاعر به زنده بودن و ایمنی حضرت (که اشاره به یک شخصیت مقدس دارد) از مرگ می‌پردازد و به گنج عشق اشاره می‌کند که در دل ویران انسان‌ها نهفته است. او بیان می‌کند که دل تنها از خدمت به محبوب خوشحال است و کار زندگی در دو جهان خدمت به آن محبوب است. سپس به تصویر خیالی‌ای اشاره دارد که دور از حقیقت است و در نهایت به سفر در زندگی و عدم توقف در آن اشاره می‌کند. شاعر همچنین به نعمت‌های خداوند اشاره می‌کند و توصیه می‌کند که اگر توفیق مستی و معرفت را پیدا کردید، آن را غنیمت شمارید و به قدرت او که سرمنشأ همه چیز است، توجه کنید.