غزل شمارهٔ ۲۵۱
چشمهٔ چشم ما پر آب خوش استسر آبی در این سراب خوش است
در ضمیر منیر هر ذرهدیدن نور آفتاب خوش است
جامی از می بگیر و پر می کنکه چنین جام پر شراب خوش است
عین آبیم و تشنه می گردیمنزد ما آب پر حباب خوش است
آفتابی ز ماه بسته نقابروشنش بین در این نقاب خوش است
خوش بود بی حجاب دیدن اوور بود نیز در حجاب خوش است
از سر ذوق گفتهٔ سیدگر بگوید کسی جواب خوش است