غزل شمارهٔ ۲۴۸
در محبت جان اگر بازی خوش استگر کنی بازی چنین بازی خوشست
یار کرمانی اگر بازی خوش استدلبر سرمست شیرازی خوشست
رند سر مستیم و با ساقی حریفبا حریف خویش پردازی خوشست
چند گردی تو به خود گرد جهانیک دمی با خویش پردازی خوشست
ساز ما را ذوق خوشتر می دهندساز ما با عشق پردازی خوشست
عشق سلطان است و تخت دل نشستخانه را با عشق پردازی خوشست
سیم قلب تو ندارد رونقیسیم قلب خویش بگذاری خوشست
در طریق عاشقی چون عاشقانهرچه داری جمله دربازی خوشست
یک دمی با سید رندان بسازتا بدانی ذوق دمسازی خوشست