غزل شمارهٔ ۲۴۱

وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)قافیه: انخوشتراست۷ بیت

در دل ما عشقش از جان خوشتر استجان چه باشد عشق جانان خوشتر است

عشق او گنجی و دل ویرانه ایگنج او در کنج ویران خوشتر است

خوش بود یک جام می شادی مابلکه می خوردن فراوان خوشتر است

آب چشم ما بهر سو می رودعین ما از بحر عمان خوشتر است

راز دل با غیر پیدا کی کنمسر او در سینه پنهان خوشتر است

صُوت بلبل در گلستان خوش بودمجلس ما از گلستان خوشتر است

نعمت الله گر تو را باشد خوش استور نباشد مفلسی زان خوشتر است

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به توصیف عشق و زیبایی‌های آن می‌پردازد. شاعر در ابیات خود بیان می‌کند که عشق به معشوق از جان هم عزیزتر است و عشق او یک گنج واقعی است که در دل ویرانه‌ها پنهان شده است. همچنین تاکید می‌کند که خوشی‌های زندگی، مانند نوشیدن شراب، بهتر است که به وفور انجام شود. شاعر به اشک‌هایش نیز اشاره می‌کند و می‌گوید که درد دل را نمی‌تواند با کسی در میان بگذارد، زیرا رازهای دلش تنها برای خود اوست. در پایان، به نعمت‌های خدا اشاره می‌کند و بیان می‌کند که داشتن نعمت خوش است و حتی اگر مفلسی وجود داشته باشد، این هم بهتر است از نداشتن آن.