غزل شمارهٔ ۲۲۷

وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)قافیه: اراست۷ بیت

چه غم دارم چو یارم غمگسار استحریف جام و ساقی یار غار است

بتی دارم که با من در میان استدلارامی که دایم در کنار است

به دور چشم مست می فروششمرا با غیر می خوردن چه کار است

دل من بارگاه پادشاه استتن من پرده ، جانم پرده دار است

دو لحظه در یکی صورت نباشمولی معنی همیشه برقرار است

یکی رو دارم و آئینه بسیاریکی ذات و صفاتم صدهزار است

غنیمت دان حضور نعمت اللهکه چون عمر عزیزت بر گذار است

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر بیانگر احساساتی عمیق درباره عشق و دوستی است. شاعر از غم و اندوه خود می‌نویسد و می‌گوید که در کنار یار غارش، حسی از آرامش و خوشی دارد. او از زیبایی و محبت یار خود یاد می‌کند که همیشه در کنارش است. همچنین، شاعر به ارتباط عمیق میان روح و جسم اشاره می‌کند و می‌گوید که هرچند ممکن است ظاهراً در یک لحظه وجود نداشته باشد، اما معنا و حقیقت همیشه پایدار است. او از اینکه نعمت محبت و حضور یار را غنیمت بشمارد، یادآوری می‌کند و به ارزش زندگی و لحظاتش اشاره می‌کند.