غزل شمارهٔ ۲۰۰
وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)قافیه: ادهاست۷ بیت
نعمة الله در شراب افتاده استسر به پای خم می بنهاده است
در خرابات مغان بزمی نهادخوش در میخانه را بگشاده است
در صدف دُر یتیمی یافتمگوهر اصلی است نه بیجاده است
ما خراباتی و رند و عاشقیمچون توان کردن چنین افتاده است
آب چشم ما به هر سو رو نهادعزتش دارید مردم زاده است
بندهٔ جانی و جانانیم ماجان ما از بندگی آزاده است
سید ما رهنمای عارفیستدر طریق عاشقی بر جاده است