غزل شمارهٔ ۱۹۴
منزل صاحبدلان صُفّهٔ صدق و صفاستگوشهٔ اهل نظر خلوت خاص خداست
سایهٔ آزادها بر سر کوی مغانصومعهٔ صوفیان خانقه و جای ماست
در حرم ما در آ محرم مستانه شومیکدهٔ عاشقان با تو بگویم کجاست
ماه من اندر سما آمده رقصان دگرجان و دل از بهر او ذره صفت بر هواست
هر دم چشمت از آن دارمش اندر نظرهر که چو سید ندید دیدهٔ جانش عماست