غزل شمارهٔ ۱۸۹
وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)قافیه: است۷ بیت
صورتی آراستی معنی کجاستکی خدا یابی چه رویت با ریاست
ظاهر و باطن به همدیگر نکوستهر که دارد هر دو با ما آشناست
گرچه تمر و جو ز هر یک تیرگیستبهتر از این هر دو آن انجیر ماست
مجلس عشقست و ما مست و خراباین چنین بزم خوشی دیگر کجاست
بحر عشقش را کرانی هست نیستابتدا نبود ورا بی انتهاست
آفتابست او و عالم سایه بانعالمی در سایه بان پادشاست
هر که چون ما بندهٔ سید بودهم چو بنده سید هر دو سراست