غزل شمارهٔ ۱۷۲
عاشقی و باده نوشی کار ماستنقل بزم عاشقان گفتار ماست
همدم جامیم و با ساقی حریفهر کجا رندی بیابی یار ماست
بلبل مستیم در گلزار عشقجنت اهل دلان گلزار ماست
نسیه و نقد دکان کایناتمایهٔ یک دکهٔ بازار ماست
چشمهٔ آب حیات جان فزاتشنهٔ جام می خمّار ماست
شعر ما رمزی ز راز ما بودمحرم ما واقف اسرار ماست
نعمت الله مست و جام می به دستساقی خوش وقت برخوردار ماست