غزل شمارهٔ ۱۷۲

وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)قافیه: ارماست۷ بیت

عاشقی و باده نوشی کار ماستنقل بزم عاشقان گفتار ماست

همدم جامیم و با ساقی حریفهر کجا رندی بیابی یار ماست

بلبل مستیم در گلزار عشقجنت اهل دلان گلزار ماست

نسیه و نقد دکان کایناتمایهٔ یک دکهٔ بازار ماست

چشمهٔ آب حیات جان فزاتشنهٔ جام می خمّار ماست

شعر ما رمزی ز راز ما بودمحرم ما واقف اسرار ماست

نعمت الله مست و جام می به دستساقی خوش وقت برخوردار ماست

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر درباره عشق و شوق نوشیدن است. شاعر به بزم عاشقان اشاره می‌کند و بیان می‌کند که همواره با دوست و ساقی همراه است. او خود را به بلبل مستی تشبیه می‌کند که در فضای عشق زندگی می‌کند و به زیبایی‌های آن می‌پردازد. شاعر از دنیا و مادیات به عنوان یک دکان یاد می‌کند و اشاره می‌کند که شادابی و زندگی واقعی در نوشیدن جام می و عشق نهفته است. همچنین، شعر اشاره به رازها و اسرار درونی خود دارد و در نهایت از ساقی به عنوان منبع خوشبختی یاد می‌کند.