غزل شمارهٔ ۱۷۰

وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)قافیه: تماست۷ بیت

حق مطلق به حق حقیقت ماستصفت و ذات عشق و زینت ماست

بر سر کوی دوست جانبازیدر ره اهل دل طریقت ماست

صورت ما مثال اوست از آنحسن و معنی جمال سیرت ماست

عشق بحر است و ناخدا معشوقکشتی عاشقان شریعت ماست

پادشاهان خلوت عشقیمتخت خاک درش سریرت ماست

مستی و عاشقی و میخواریعادت کهنهٔ طبیعت ماست

از حق آمد ندا که ای سیدنعمت الله به حق حقیقت ماست

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر درباره عشق و حقیقت است و بیان می‌کند که حق مطلق، حقیقت وجود ماست و عشق ویژگی اصلی و زیبایی ماست. شاعر به جانبازی در راه عشق و پیروی از اهل دل اشاره می‌کند و بیان می‌کند که صورت و معنا ما شبیه به اوست. عشق را به دریایی تشبیه می‌کند که معشوق ناخدای آن است و عاشقان در این مسیر، پیرو شریعت هستند. همچنین به مقام پادشاهی در عشق و مستی و عاشقی به عنوان طبیعی‌ترین رفتار بشر اشاره می‌کند. در پایان، ندا از حق آمده است که نعمت‌های حق در حقیقت ماست.