غزل شمارهٔ ۱۵۵۳
دل به دلبر گر دهی دلبر شویسر به پایش گر نهی سرور شوی
گر درین دریا درآئی سوی ماگرچه خوش باشی ولی خوشتر شوی
رو فنا شو تا بقا یابی تمامخاک شو در راه او تا زر شوی
می بنوش و جام می را بوسه دهگر زمانی همدم ساغر شوی
تا ابد گر کار تو عالی شودسعی می فرما کز آن برتر شوی
عقل را بگذار و رو دیوانه شوتا چو مجنون عاشقی دیگر شوی
بر مراد نعمت الله بر خوریگر مرید آل پیغمبر شوی