غزل شمارهٔ ۱۵۳۶

وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)قافیه: انبردی۷ بیت

درد عشقش اگر به جان بردیگوی دولت ز همگنان بردی

گر خریدی غمش به هر دو جهانسود و سرمایهٔ جهان بردی

جرعهٔ دُرد درد اگر خوردیراحت عمر جاودان بردی

کشتهٔ عشق اگر شدی ای دلمژدگانی بده که جان بردی

سخنم گر بری به میخانهتحفه ای پیش عاشقان بردی

آمدی نزد من شدی عاشقنقد گنجینهٔ رایگان بردی

گر کناری گرفتی از عالمنعمت الله از میان بردی

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به بیان درد و لذت‌های عشق می‌پردازد. شاعر به این نکته اشاره می‌کند که اگر کسی درد عشق را تحمل کند، به نعمت‌های بزرگی دست می‌یابد. او می‌گوید که اگر کسی غم عشق را خریداری کند، در واقع به سود و سرمایه‌های بی‌نظیری دست یافته است. همچنین، کسی که جانش را فدای عشق کند، مژده می‌دهد که با این کار، جان و زندگی ابدی را به دست آورده است. در نهایت، شاعر به این موضوع اشاره می‌کند که عشق و نزدیکی به معشوق، انسان را از دنیا و مشکلات آن جدا می‌کند و به او نعمتی ارزشمند می‌بخشد.