غزل شمارهٔ ۱۵۲۶

وزن: مفتعلن فاعلن مفتعلن فاعلن (منسرح مطوی مکشوف)قافیه: کی۵ بیت

نیست مرا در نظر در دو جهان جز یکیهست یقینم یکی نیست در آن یک شکی

وهم خیال دوئی نقش کند بر ضمیرظن غلط می بری نیست شکی در یکی

در دو جهان یک وجود آینه اش صدهزارذات یکی بی خلاف هست صفاتش یکی

موج و حبابست بحر آب ز روی ظهورلیک نظر کن به ما در همگان نیککی

میر خرابات عشق زنده دلی سیدیساقی سرمست ماست خدمت خانی بکی

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به بیان وحدت وجود و یکتایی خداوند می‌پردازد. شاعر تاکید می‌کند که در دو جهان، جز یک حقیقت وجود ندارد و وجود واحد هیچ شکی در آن نیست. او می‌گوید که تصور دوگانگی در ذهن انسان ناشی از وهم و خیالات است. در واقع، ذات خداوند بدون اختلاف است و صفات او نیز یگانه‌اند. همچنین، شاعر با تشبیه به دریا و حباب، به این نکته اشاره می‌کند که فارغ از ظواهر، همه چیز به یک وجود برمی‌گردد. در نهایت، او به عشق و سرمستی ناشی از آن اشاره می‌کند و به مقام سیدی در این راه اشاره می‌کند.