غزل شمارهٔ ۱۵۲۷

وزن: مفتعلن مفاعلن مفتعلن مفاعلن (رجز مثمن مطوی مخبون)قافیه: اجکیجکی۵ بیت

هان برسان به گوش او پیک صبا جکی جکیبندگی و سلام من بعد دعا جکی جکی

ای بت نازنین من با من خسته دل اگرجور و جفا کنی مکن ترک وفا جکی جکی

بی رخ تو دو چشم من نور ندارد ای صنمنور دو چشم من توئی رخ بنما جکی جکی

تا مه نو شود خجل پیش رخ تو بر فلکچون مه چارده شب از بام برآ جکی جکی

تا بگشاید از دل سید ناتوان گرهبازگشاد برفشان زلف دو تا جکی جکی

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، عاشقانه‌ای از عشق و longing بیان می‌شود. شاعر از صبا می‌خواهد پیامش را به معشوقش برساند و با او سلام بکند. او از معشوقه‌اش خواسته تا با وجود رنج و آزار، وفاداری را ترک نکند. شاعر اشاره می‌کند که بدون دیدن چهره معشوقش، چشمانش نور ندارند و از او می‌خواهد که رخ نشان دهد. همچنین به زیبایی معشوقه‌اش و تأثیری که بر ستاره‌ها دارد، اشاره می‌کند و در پایان خواهان گشوده شدن دلش از گره‌های رنج و درد است. در نهایت، شاعر به زیبایی و جذابیت معشوقه‌اش تأکید دارد.