غزل شمارهٔ ۱۵۲۵

وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)قافیه: کی۷ بیت

از دوئی بگذر که تا یابی یکیدر وجود آن یکی نبود شکی

نقد گنج کنت کنزا را طلبچون گدایان چند جوئی پولکی

صد هزار آئینه گر بنمایدتآن یکی را می نگر در هر یکی

عقل خود را دید از خود بی خبرخودنمائی می کند خود بینکی

شعر ما گر عارفی باشد خوشیذوق اگر داری بکن تحسینکی

زر یکی و تنگهٔ زر بیشمارآن یکی را می شمارش نیککی

نیک نبود منکر آل عباور بود نبود بهه جز بد دینکی

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به بررسی وجود خداوند و حقیقت یکتایی او می‌پردازد. شاعر به ما می‌گوید که باید از دوگانگی‌ها بگذریم تا به یکتایی برسیم و در این یکتایی هیچ شکی وجود ندارد. او به جستجوی حقیقت و شناخت عمیق‌تر از وجود می‌پردازد و تاکید می‌کند که ظهورات مختلف تنها بازتابی از آن یگانگی هستند. همچنین به این نکته اشاره دارد که عقل انسان معمولاً از خود بی‌خبر است و به خودنمایی مشغول است. به طور کلی، شعر دعوت به تحسین و شناخت حقیقت می‌کند و از نقش آل عبا (خاندان پیامبر) به عنوان موردی مورد احترام یاد می‌کند.