غزل شمارهٔ ۱۵۲۰
درآمد از درم خوش پادشاهیکه دیده این چنین شاهی چو ماهی
همه ارواح پاکان در رکابشبه شوکت پادشاهی با سپاهی
نهادم سر به پایش بوسه دادمندارم غیر لطفش عذرخواهی
به حمدالله که از لطف اللهیمرا آمد چنین پشت و پناهی
به غیر او نکردم هیچ میلیوگر کردم از او دارم گناهی
نشستم بر در میخانه سرمستنباشد این چنین جائی و جاهی
طریق نعمت الله راه عشق استچه خوش راهی و همراه به راهی