غزل شمارهٔ ۱۵۱۳
عمر ضایع مکن به بیکاریعمر آور حیل چه می آری
مو به مویت حساب خواهد بوددر چه اندیشه ای چه پنداری
تخم نیکی بکار و بد بگذارنیک و بدکاری آنچه پنداری
تو که در خواب غفلتی دایمچه شناسی حضور بیداری
درد آزار اگر بدانی توخاطر پشه ای نیازاری
طالب ذوق عاشقان باشیگر نصیبی ز عاشقان داری
کار ما بندگیست ای سیدعمر ضایع مکن به بیکاری