غزل شمارهٔ ۱۴۷۸

وزن: مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم)قافیه: انی۷ بیت

مرنجان جان باقی را برای این تن فانیدریغ از آن چنان جانی که بهر تن برنجانی

به دشواری مخور خونی مشو ممنون هر دونیقناعت کن ز کسب خود بخور نانی به آسانی

هوای دیو نفسانی مسخر کن سلیمانیچرا عاجز شدی آخر به دست دیو نفسانی

شراب عشق او در کش که تا چون ما شوی سرخوشاگر فرمان نخواهی برد مخمورم تو می دانی

بزن شمشیر مردانه بگیر اقلیم شاهانهبیا بر تخت دل بنشین که در عالم تو سلطانی

اگر دنیی اگر عقبی طلبکار همان ارزیهر آن چیزی که می ورزی حقیقت دان که خود آنی

حریف نعمت الله شو که ذوق با خوشی یابیچرا مخمور می گردی مگر غافل ز یارانی

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به تذکر و هشدار دربارهٔ زندگی و ارزش‌های معنوی اشاره دارد. شاعر از انسان می‌خواهد که به خاطر زندگی فانی خود، از جان باارزشش نگذرد و در جستجوی راحتی و قناعت باشد. او به مبارزه با نفس و شیطان درونی دعوت می‌کند و می‌گوید که با عشق و دلگرمی می‌توان به شادکامی رسید. شاعر تشویق می‌کند که فرد باید با شجاعت، به سلطنت دل خود دست یابد و از نعمت‌های خداوند بهره‌مند شود. در نهایت، او به اهمیت آگاهی و بیداری در مسیر زندگی اشاره می‌کند و می‌خواهد که افراد از غفلت دور باشند و همواره به یاد یاران و عشق واقعی خود باشند.