غزل شمارهٔ ۱۴۷۰
همه عین همند تا دانیهمه جام جمند تا دانی
باده نوشان که همدم مایندعاشق بی غمند تا دانی
هفت دریا به پیش دیدهٔ مابه مثل شبنمند تا دانی
نازنینان و سرو بالایاندر چمن می چمند تا دانی
بندگان جناب سید مادر حرم محرمند تا دانی
رند و ساقی یکی است دریابشجام و می همدمند تا دانی
گرچه بسیار عاشقان باشندهمچو سید کم اَند تا دانی