غزل شمارهٔ ۱۴۷۱

وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)قافیه: نی۷ بیت

در هوای دنیای دون دنیروز و شب جانی به غصه می کنی

بی خبر از یوسف مصری چرادر خیال مژده پیراهنی

ریسمان حرص دنیائی مدامگرد خود چون عنکبوتی می تنی

گر تموز خان میری عاقبتموم گردی فی المثل گر آهنی

خوش نشینی بر سر تاج شهانگر به خاک راه خود را افکنی

حی قیومی و فارغ از هلاکدر خرابات فنا گر ساکنی

هر که را بگذار و جام می بنوشنعمت الله جو اگر یار منی

خلاصه

هوش مصنوعی: در دنیای پست و ناپایدار، انسان در روز و شب خود به غصه‌ها می‌پردازد، بی‌خبر از خوشی‌ها و امیدهای زندگی. او در دام حرص دنیا گرفتار شده و مانند عنکبوت، دور خود می‌تند. اگر زندگی به سختی بگذرد، مانند موم نرم می‌شود و از بین می‌رود. حتی اگر در اوج قدرت و ثروت باشی، باید توجه داشته باشی که ممکن است به خاک بیفتی. در مقابل زوال و فنا، با آرامش و آزادگی زندگی کن و از لذت‌های زندگی بهره‌‍مند شو. در نهایت، هر کس باید از زندگی خود لذت ببرد و از لحظه‌ها استفاده کند.