غزل شمارهٔ ۱۳۸
وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)قافیه: اناست۷ بیت
مقام عاشقان در ملک جان استمکان عارفان در لامکان است
سرای می فروشان حقیقیبه خلوت خانهٔ اقلیم جان است
تو درد دل نمی دانی دوایشدوای درد دل سوز روان است
نشان و نام را بگذار و می روکه راه کوی عشقش بی نشان است
نهان است از همه عالم ولیکنز پیدائی عیان اندر عیان است
بیانی میکنم از صورت دوستدر این معنی معانی را بیان است
به دین سیدم چون نعمتاللهبرآنم من که دلدارم بر آن است