غزل شمارهٔ ۱۳۴۷
وزن: مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم)قافیه: ایاو۷ بیت
نوای عالمی بخشی اگر یابی نوای اوهمه بر رای تو باشد اگر باشی برای او
مقام سروری جوئی سر کویش غنیمت دانبهشت جاودان خواهی در خلوتسرای او
به جانان جان سپار ای دل که کار عاشقان اینستهوای خویشتن بگذار اگر داری هوای او
بیا و دُردی دردش به شادی روی ما درکشکه خوش دردیست درد دل که آن باشد دوای او
گدای حضرت او شو که شاه عالمی گردیهمه باشد گدای تو اگر باشی گدای او
اگرچه مختصر باشد به نزد او همه عالمفقیرانه فدا گردم ، فدای که ، فدای او
چو بنده هر که فانی شد حیات جاودانی یافتهمیشه زنده خواهد بود سید از بقای او