غزل شمارهٔ ۱۳۴۸

وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)قافیه: ویاو۷ بیت

چشم عالم روشن است از آفتاب روی اوهر چه می گویند مردم هست گفت و گوی او

جان چه باشد تا که باشد قیمت جانان منهر دو عالم قیمت یک تاره ای از موی او

از عرب آمد ولی ملک عجم نیکو گرفتشاه ترکستان شد از جان بندهٔ هندوی او

آینه با او نشسته روبرو دانی چراشاه دل از جان روان یک رو شده با روی او

در میان با هر یکی و در کنار هر یکیعقل کل حیران و سرگردان شده در کوی او

مه نبینم گرنبینم نور او در روی ماهگل نبویم گر نیابم بوی گل از بوی او

جستجوی هر کسی باشد به قدر همتشنعمت الله روز و شب باشد به جست و جوی او

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر درباره مقام و زیبایی یک شخص خاص است که به نوعی بر همه چیز نور و روشنی می‌افشاند. شاعر به وصف قدرت و جذابیت این فرد می‌پردازد و می‌گوید که عشق و ارزش او از تمام جهان بیشتر است. او همچنین اشاره می‌کند که باوجود اینکه فرد مذکور از سرزمین عرب آمده، ولی زیبایی او در دل مردم عجم به خوبی جا گرفته است. شاعر تأکید می‌کند که همه چیز تحت تأثیر وجود این فرد است و عقل و خرد در برابر او عاجز است. در نهایت، او به این نکته اشاره می‌کند که جستجوی هر کس متناسب با همت اوست و نعمت‌های الهی در تلاش برای شناخت و نزدیکی به این شخص قرار دارد.