غزل شمارهٔ ۱۳۴۵
آینهٔ جمال او نیست به جز جلال اونیست به جز جلال او آینهٔ جمال او
مست می زلال او جان منست روز و شبجان منست روز و شب مست می زلال او
صورت بی مثال او داده مثال خود مراداده مثال خود مرا صورت بی مثال او
دیده ام آن جمال او در همه حسن دلبراندر همه حسن دلبران دیده ام آن جمال او
نقش خیال خال او نور سواد چشم مانور سواد چشم ما نقش خیال خال او
عاشق ذوق حال او طالب ذوق حال ماطالب ذوق و حال ما عاشق ذوق حال او
نقش خوش خیال او بسته خیال در نظربسته خیال در نظر نقش خوش خیال او
در حرم وصال او محرم نعمت اللهممحرم نعمت اللهم در حرم وصال او