غزل شمارهٔ ۱۳۱۷

وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)قافیه: بجو۷ بیت

خوش درآ در بحر ما ما را بجوآبرو جوئی درین دریا بجو

قطره و موج و حباب و بحر و جوهر چه می خواهی بیا ازما بجو

قاب قوسین از میانه طرح کنمخزن اسرار او ادنی بجو

در خرابات فنا افتاده ایمجای ما جوئی بیا این جا بجو

از بلا چون کار ما بالا گرفتمنصب عالی از آن بالا بجو

غیر او نقش خیالی بیش نیستبگذر از نقش خیال او را بجو

سید ما را ز یاسین می طلبصورتش از معنی طه بجو

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از جستجوی حقایق و معانی عمیق در زندگی صحبت می‌کند. او دعوت می‌کند که به دریا (دریای عرفان و حقیقت) وارد شویم و آبرو و حقیقت را در آن جستجو کنیم. اشاره دارد به عناصر مختلفی چون قطره، موج و حباب که نماد ظواهر و در عین حال باطن‌هایی را می‌سازند. همچنین از «قاب قوسین» و «مخزن اسرار» سخن می‌گوید که نماد نزدیکی به حقیقت و علم الهی است. شاعر به حالتی از فنا در دنیا اشاره می‌کند و از دیگران می‌خواهد که در این مکان به جستجو بپردازند. در نهایت، او تأکید می‌کند که جز خدا چیزی حقیقت ندارد و باید از ظواهر بگذریم و به معانی عمیق‌تر بپردازیم.