غزل شمارهٔ ۱۳۱۶
خوش در آ در بحر ما ما را بجوخانهٔ اصلی است این ما را بجو
ما ز دریائیم و دریا عین ماعین ما جوئی به عین ما بجو
چشم ما از نور رویش روشنستنور او در دیدهٔ بینا بجو
آینه گر صد ببینی ور هزاردر همه آئینه ها او را بجو
در وجود خویشتن سیری بکنحضرت یکتای بی همتا بجو
در خرابات مغان رندانه روساقی سرمست مستان را بجو
جستجوی عاشقانه خوش بودنعمت الله در همه اشیا بجو