غزل شمارهٔ ۱۳۰۷

وزن: مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم)قافیه: ایتو۷ بیت

تو سلطانی به حسن امروز و مه رویان گدای توکنم جان عزیز خود فدای که فدای تو

نوائی از تو می خواهم اگر انعام فرمائیچه خوش باشد اگر یابد نوائی بینوای تو

دلم خلوتسرای تست غیری درنمی گنجدندارم در همه عالم کسی دیگر به جای تو

گذشتم از خودی بی شک برای دولت وصلتبه صدق دل شدم دائم برای تو برای تو

اگر چه زاهد رعنا بهشت جاودان جویدبهشت جاودان من در خلوتسرای تو

هوای تست عمر من همیشه از خدا خواهمچه خوش عمری که من دارم که هستم در هوای تو

مشو بیگانه از سید که سید رند سرمست استبه جای خویش می دارش که باشد آشنای تو

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر درباره‌ی عشق و ارادت عمیق به معشوق است. شاعر از اهمیت و جایگاه محبوب خود در زندگی‌اش صحبت می‌کند و اظهار می‌دارد که هیچ کس را به جز او در دل ندارد. او بیان می‌کند که به خاطر عشق معشوق، از خود می‌گذرد و به سعادت و خوشبختی در کنار او فکر می‌کند. شاعر همچنین به بهشت جاودان اشاره می‌کند که برای او فقط در کنار محبوبش معنا دارد. در نهایت، از هوای محبوبش به عنوان عنصر حیاتش یاد می‌کند و از دیگران می‌خواهد که به این عشق احترام بگذارند.