غزل شمارهٔ ۱۳۰۵

وزن: مفعول مفاعیلن مفعول مفاعیلن (هزج مثمن اخرب)قافیه: ایتو۷ بیت

شاهان جهان باشند از جان چو گدای تومحبوب تر از جانی صد جان به فدای تو

رندان ز تو می جویند زهاد ز تو حلواهر کس به هوای خود مائیم و هوای تو

دل خلوت خاص تست ، بنشین تو به جای خودوالله که نخواهم داشت غیر تو به جای تو

گر دست مرا گیری من دامن تو گیرمپائی ز تو گر یابم آیم به سرای تو

گویند که این و آن باشند برای مانی نی که غلط کردند هستند برای تو

جز نقش خیال تو در چشم نمی آیدهر نور که می یابم بینم به لقای تو

در دار فنا سید از عشق تو گر جان دادجانش ز خدا جوید پیوسته بقای تو

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر درباره عشق و علاقه عمیق به محبوبی است که برای شاعر بسیار ارزشمند و مهم است. شاعر بیان می‌کند که حتی شاهان جهان هم در مقابل محبوب او مانند گدایی هستند و وجود او برایش مهم‌تر از جان است. رندان و زهاد نیز هر یک به نوعی به دنبال عشق و محبت او هستند. شاعر تأکید می‌کند که هیچ چیزی نمی‌تواند جایگزین محبوبش شود و همه چیز در جهان تنها بر اساس عشق او معنا پیدا می‌کند. در نهایت، شاعر می‌گوید که حاضر است جانش را از عشق او فدای کند و پیوسته به دنبال بقای اوست.