غزل شمارهٔ ۱۲۸۱
وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)قافیه: اازخودمدان۷ بیت
گر خدا خواهی جدا از خود مداناز خدا می دان خدا از خود مدان
گر همه عالم به درویشی دهیلطف می فرما عطا از خود مدان
فاعل مختار در عالم یکی استدر حقیقت فعل ما از خود مدان
ما به او محتاج و او از ما غنیتو فقیری این غنا از خود مدان
از فنا و از بقا بگذر خوشیاین فنا و این بقا از خود مدان
درد او بخشد دوا هم او دهدعارفا درد و دوا از خود مدان
در همه حالی که باشی ای عزیزنعمت الله را جدا از خود مدان