غزل شمارهٔ ۱۲۲۳

وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)قافیه: ام۷ بیت

در خرابات مغان دارم مقامباده می‌نوشم ز جام جم مدام

جام و باده هر دو یک رنگ آمدندمن ندانم کین کدام است آن کدام

دولتی دارم به یمن وصل اواین سعادت بین که دارم بر دوام

نور و ظلمت هر دو را بگذاشتماین یکی را با حلال آن حرام

با تمام و ناتمامم کار نیستگرچه در کار است تمام و ناتمام

عاشقان را بار دادم در حرمگر توئی عاشق در این خلوت خرام

سید و بنده چو آمد در میانصورت و معنی یکی شد والسلام

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر درباره‌ی حالتی از سرخوشی و روحانیت است که شاعر در خرابات مغان تجربه می‌کند. او در حال نوشیدن باده از جام جم، به تصورات و وحدت میان این دو می‌اندیشد. شاعر به دولت و خوشبختی‌ای اشاره می‌کند که به واسطه‌ی وصال محبوب به دست آورده و از دنیای نور و ظلمت فاصله گرفته است. او در این لحظه نه به کامل و نه به ناتمام بودن کارها توجهی دارد و عشق را در فضای حرم احساس می‌کند. در نهایت، او به یکی شدن صورت و معنی در وجود سید و بنده اشاره می‌کند و به این نتیجه می‌رسد که همه چیز به هم مرتبط است.