غزل شمارهٔ ۱۲۱۰
وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)قافیه: قمیزنیم۶ بیت
ما اناالحق از وجود حق مطلق می زنیماز وجود حق مطلق ما اناالحق می زنیم
ماه گردون را به تیغ معجز انگشت عشقهمچو جد خویشتن بی خویشتن شق می زنیم
ما و حق گفتن معاذ الله چو ما بی ما شدیماز حق ای یاران قفا بر فرق احمق می زنیم
چون کلام اوست هر قولی که می گویند خلقلاحرم صدیق وار از صدق صدّق می زنیم
شیشهٔ تقوی دگر بر سنگ قلاشی زدیمدر خرابات مغان جام مروق می زنیم
نعمت الله از وجود خود چو فانی شد بگفتما اناالحق از وجود حق مطلق می زنیم