غزل شمارهٔ ۱۲۰۷
از ما کناره کردی ما با تو درمیانیمبا ما تو این چنینی ، ما با تو آنچنانیم
روز الست با تو عهد درست بستیمنشکسته ایم ، جاوید ثابت قدم برآنیم
نقش خیال غیرت در دیده گر نمایدغیرت کجا گذارد از دیده اش برانیم
رندی اگر بیابیم بوسیم دست و پایشور زاهدی ببینیم در مجلسش نمانیم
برخاستن توانیم مستانه از سر سراما دمی نشستن بی تو نمی توانیم
آئینه منیریم روشن به نور رویتجام جمیم دایم در بزم شه روانیم
رندانه در خرابات پیوسته در طوافیمجز قول نعمت الله شعری دگر نخوانیم