غزل شمارهٔ ۱۱۶۶
وزن: مفعول مفاعلن مفاعیلن (هزج مسدس اخرب مقبوض)قافیه: یریم۷ بیت
ما عاشق رند دلپذیریمما ساقی مست دلپذیریم
معشوق خودیم و عاشق خودجز دامن عشق خود نگیریم
مستغنیم از وجود عالمدایم باشیم ما نمیریم
زنده به حیات جاودانیمتا ظن نبری که ناگزیریم
گر طالب حضرت خدائیما را بطلب که ناگزیریم
این طرفه که ما محب خویشیممحبوب بسی جوان و پیریم
از دولت بندگی سیدبر جملهٔ عاشقان امیریم