غزل شمارهٔ ۱۱۴۳
وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)قافیه: یم۷ بیت
رخت بربستیم و دل برداشتیمآمده نا آمده پنداشتیم
چون خیالی می نماید کائناتبود و نابودش یکی انگاشتیم
در زمین بوستان دوستانسالها تخم محبت کاشتیم
مدتی بستیم نقشی در خیالبر سواد دیده اش بنگاشتیم
عاقبت دیدیم جز نقشی نبوداز خیال آن نقش را بگذاشتیم
در خرابات فنا ساکن شدیمعاشقانه چاه جاه انباشیم
تا خلیل الله آمد در کنارنعمت الله از میان برداشتیم