غزل شمارهٔ ۱۱۴۰

وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)قافیه: ایافتیم۷ بیت

نقد گنج عشق او در کنج دل ما یافتیماین سعادت بین که آن گمگشته را وایافتیم

تشنه بودیم و گرد بحر می گشتیم ماتا که از عین یکی ماهفت دریا یافتیم

آفتاب روی او در دیدهٔ ما رو نموداین چنین نور خوشی در چشم بینا یافتیم

در خرابات مغان عمری به سر آورده ایمعاقبت ساقی سرمستی در آنجا یافتیم

نه به اشیا دیدهٔ ما دیده نور روی اوما به نور روی او مجموع اشیا یافتیم

صورت زیبای اعیان مظهر اسمای اوستخوانده ایم اسما تمام و یک مسما یافتیم

سید ما خوش در این دریای وحدت اوفتادعین او از ما بجو زیرا که آن ما یافتیم

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به بررسی و جستجوی عشق و حقیقت می‌پردازد. شاعر ابتدا بیان می‌کند که در دل خود به ارزش عشق پی برده و آن را یافته است. او اشاره می‌کند که اگرچه در جستجوی حقایق زندگی بوده، اما در نهایت در دریا و عمق وجود خود به حقیقت و عشق واقعی دست یافته است. شاعر به زیبایی و روشنی روی محبوب اشاره می‌کند که به زندگی‌اش معنا می‌بخشد. او از تجربیات گذشته‌اش در خرابات و میخانه سخن می‌گوید و می‌گوید که باز هم در آنجا به سرمستی و حقیقت رسیده است. در آخر، شاعر به وحدت و ارتباط میان خود و خداوند اشاره می‌کند و به این نتیجه می‌رسد که همه‌چیز در نور و وجود او خلاصه می‌شود.