غزل شمارهٔ ۱۱۲۹
ما خدا چون شما نمی طلبیمیعنی از خود جدا نمی طلبیم
هر کسی طالبست چیزی راما به غیر از خدا نمی طلبیم
جان و دل را فدای او کردیموز جنابش جزا نمی طلبیم
مبتلای بلای او گشتیمبوالعجب جز بلا نمی طلبیم
گرچه داریم درد دل لیکندرد دل را دوا نمی طلبیم
کشتهٔ عشق او شدیم ولیکما از او خونبها نمی طلبیم
عین مطلوب گشته ای سیدزان سبب غیر ما نمی طلبیم