غزل شمارهٔ ۱۱۱۲
وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)قافیه: ارتمنم۷ بیت
غم مخور یارا که غمخوارت منماین جهان و آن جهان یارت منم
بر سر بازار ملک کائناتاول و آخر خریدارت منم
رو به داروخانه و درد من آرچون شفای جان بیمارت منم
گر به دوزخ می کشندت خوش بروچون که در آتش نگهدارت منم
ور به جنت می روی بی ما مروچون فروغ باغ و گلزارت منم
یک دو روزی هر کجا خواهی بروبازگشت آخر کارت منم
هاتفی از غیب می داد این ندانعمت اللها طلبکارت منم