غزل شمارهٔ ۱۱۱
وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)قافیه: اب۷ بیت
این طرفه بین که حضرت او با همه حجابروشن تر است نور وی از نور آفتاب
موج و حباب و قطره و دریا به چشم ماعارف چو بنگرد بنماید به عین آب
بیدار شو ز خواب به بیداریش ببیننقش خیال او نتوان دیدنش به خواب
دستش به دست آور و دامان او بگیرجامی از او طلب کن و بستان ازو شراب
شادی روی ساقی ما جام می بنوشتا همچو ما شوی ابدالمست و هم خراب
بگذار نور و ظلمت و بگذر ز روز و شبجانان ما طلب که بُود جان و تن حجاب
الهام سید است که گوید به بندگانورنه چنین سخن نتوان گفت در کتاب