غزل شمارهٔ ۱۰۶
وزن: مفعول مفاعلن فعولن (هزج مسدس اخرب مقبوض محذوف)قافیه: اب۷ بیت
جامی ز حباب پر کن از آبجام می ما به ذوق دریاب
در بحر درآ که عین مائیبا ما بنشین خوشی درین آب
مه روشن از آفتاب باشدآن نور بُود به نام مهتاب
چشم تو خیال غیر گردیدخوابی است که دیده ای تو در خواب
محبوب خود و محب خویشیممائیم دریا ، حباب احباب
می در قدح است و عاشقان مستمخمور مرو بیا و بشتاب
سید ساقی و صحبتی خوشحاضر شده اند جمله اصحاب