غزل شمارهٔ ۱۰۷
مظهر و مظهرند آب و حبابنظری کن به عین ما در آب
عقل گوید حباب و آب دو اَندعشق گوید یکیست آب و حباب
ظاهر و باطن همه نور استخوش ظهوری که نور اوست حجاب
نقش غیری خیال اگر بندیآن خیال است و دیده ای در خواب
غرق آبی و آب می جوئیگرچه با ما نشسته ای در آب
نور او روز آفتاب نمودباز در شب نمایدت مهتاب
نعمت الله به نور او دیدماین چنین دیده اند اولوالالباب