غزل شمارهٔ ۱۰۴۸

وزن: فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مسدس مخبون محذوف)قافیه: رم۷ بیت

هر کجا حسن خوشی می نگرمجان به عشق تو به او می سپرم

نگرانم به جمال خوبانچه کنم حسن تو را می نگرم

دم به دم کلک خیالت به کرمصورتی نقش کند در نظرم

می خورم جام می عشق مدامغم بیهودهٔ عالم نخورم

به هوای در میخانهٔ تواز سر هر دو جهان در گذرم

تا ز اسرار می و دیر مغانخبری یافته ام بی خبرم

بندهٔ سید سرمستانمپیش رندان جهان معتبرم

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر ابراز عشق و محبت خود را نسبت به محبوبش بیان می‌کند. او می‌گوید هر جا زیبایی را می‌بیند، جانش را به عشق محبوبش می‌سپارد و نگران زیبایی‌های دیگران است. به عشق محبوبش، خیال او را در ذهنش ترسیم می‌کند و از زندگی و غم دنیا فاصله می‌گیرد. شاعر با اشاره به میخانه، نشان می‌دهد که به خاطر عشق و شوق به معشوق، از همه چیز می‌گذرد و خود را به آن عالم تسلیم کرده است. او همچنین خود را بنده‌ای از سرمستان و رندان می‌داند که در این دنیا جایگاهی معتبر دارد.