غزل شمارهٔ ۱۰۲۵

وزن: مفتعلن فاعلن مفتعلن فاعلن (منسرح مطوی مکشوف)قافیه: م۷ بیت

منصب مستان ما ترک وجود و عدمنسبت رندان ما بذل حدوث و قدم

حاصل بحر محیط جرعه ای از جام ماستخود که برد پیش ما نام می و جام جم

پیر خرابات عشق یار عزیز من استشیخ مبارک نفس پیر خجسته قدم

خاطر من هر نفس نقش خیالی کشدبی مددی یا مداد یا ورقی یا قلم

سلطنت عاشقان تخت ولایت گرفتعقل گزیده کنار عشق کشیده قلم

جام می آمیختند خون دوئی ریختنددور خوش انگیختند هر دو یگانه به هم

ساقی کوثر اگر جام شرابت دهدشادی سید بنوش غم مخور از هیچ غم

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به زیبایی مفاهیم عشق، می و شراب، و ارتباطات روحانی را بررسی می‌کند. شاعر به بیان مقام مستی و عدم وجود در کنار رندان می‌پردازد و از خوشی‌های زندگی صحبت می‌کند. او به اهمیت عشق و پیری خرابات، که نمایانگر تجربه و عشق حقیقی است، اشاره می‌کند. همچنین به نقش دل‌انگیز عشق و اثرات آن بر روح انسان اشاره می‌شود. شاعر از وجود «جام کوثر» به عنوان نماد شادی و سرخوشی یاد می‌کند و تاکید می‌کند که با نوشیدن شراب عشق، غم‌ها را فراموش کنیم. در کل، شعر حالت شادی و سرمستی را در عشق و لذت از زندگی به تصویر می‌کشد.