غزل شمارهٔ ۱۰۰۷
وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)قافیه: ننجکمنسویلهگل۷ بیت
من چنین سرمست یارم سن نجک من سویله گلغیرعشقش نیست کارم سن نجک من سویله گل
من به عشق او تمامم عاشقان را من امامرهنمای خاص و عامم سن نجک من سویله گل
غرقهٔ دریای عشقم بلبل گویای عشقمگلشن بویای عشقم سن نجک من سویله گل
من به کام دل رسیدم مونس جان را پدیدمگفتم اسرار و شنیدم سن نجک من سویله گل
عشق او ماند به آتش می بسوزد عود دل خوشگل منی یا قریدش سن نجک من سویله گل
یاد او ورد زبانم ورد او درمان جانممهر او نور روانم سن نجک من سویله گل
بندهٔ خاص خدایم سید هر دو سرایممن از این مردم جدایم من نجک من سویله گل