بخش ۲۲ - التمثّل فی اکل الرّبا، اَکل الرّبا کمَن یأکل ناراللظی
گفت روزی به جعفرِ صادقحیله جویی ربادهی فاسق
کز حرامی ربا چه مقصودستگفت زیرا که مانع جودست
زان رباده بتر ز میخوارستکین مروت بر آن سخا آرست
وقت را آخُرش اگر چربستبا خدای و رسول در حربست
گر دلت هست با خرد شده جفتبشنو از حق که یمحق اللّٰه گفت
اندک اندک چو جمع گشت ربیبرود جملگی بخوان ز نُبی
حرص دنیا ترا چنان کردستکه خدا را دلت بیازردست
سیم دارد ترا چنان مشغولکه نترسی تو از خدای و رسول
گر صد آیت بخوانی از ترحیمباک ناید ترا که باید سیم
یوم یُحمی نخوانی از قرآنوای بر جان ابله نادان