شمارهٔ ۲۲۴

وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)قافیه: لمیکنم۷ بیت

از تغافل یا تو را با خویش مایل می‌کنمیا برون مهر تو را یک باره از دل می‌کنم

گر به جا خوی برآرد خون ز چشمم دور نیستزر تیغ از بس که شرم از روی قاتل می‌کنم

هر زمان بر سینه از ناخن گشایم رخنه‌هاچاره‌ها بنگر که بهر تنگی دل می‌کنم

می‌کنم یا دل به آسانی ز مهر روی تویا که بر خود کار را یک باره مشکل می‌کنم

ایمنند از گمرهی واماندگان کاروانچون جرس تا ناله در دنبال محمل می‌کنم

اینکه ترک عاشقی کردم نه از وارستگی استامتثال حکم شاهنشاه عادل می‌کنم

شه‌نشان فتحعلی‌شاه آنکه شرم آرد (سحاب)چون به دریا ابر دستش را مقابل می‌کنم

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به بیان احساسات خود نسبت به عشق و عاشقی می‌پردازد. او از تلاش برای فراموش کردن معشوق سخن می‌گوید و از عواطف متناقضی که دارد، ابراز ناراحتی می‌کند. شاعر بیان می‌کند که دلش در شرایطی ساده به عشق روی معشوق مایل است و در شرایطی دیگر، خود را دچار زحمت و مشکل می‌کند. او همچنین از احساسات موردی و دغدغه‌ها به هنگام عشق ورزیدن سخن می‌گوید و ضمن اشاره به وفاداری و پذیرش کاروان عشق، نشان می‌دهد که ترک عشقش به دلیل بی‌قراری نیست، بلکه به خاطر اطاعت از رنجش‌هایی است که برایش به وجود آمده‌اند. در نهایت، از کیفیت عشق و زیبایی آن با نگاهی به تصویر طبیعت و نمادهایش سخن می‌گوید.