شمارهٔ ۱۹۲
صباح عید صیام است ساقیا برخیزکه مدتی به بطالت گذشت عمر عزیز
شکست رونق زهد آنچنان که زاهد همپی فریب ندارد به سجه دست آویز
گمان مبر که به شرع اهتمام روزه بودبه غایتی که هم از باده کس کند پرهیز
چه غم دمیدت اگر خط که حسن نقصی از آندر این زمانه نیاید به چشم اهل تمیز
شد آفتاب رخت تا نهان زدیده او(سحاب) را چو سحاب است چشم گوهر ریز