شمارهٔ ۱۲۵

وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)قافیه: رنباشد۷ بیت

نثارت جان کنم گر زر نباشداشارت کن گرت باور نباشد

جهان از آتش آهم بسوزداگر از آب چشمم تر نباشد

نباشد ماه من بی مهر چنداناگر بی مهری اختر نباشد

به زیر تیغ نالم تا نیایدکه عیشی زین مرا خوش تر نباشد

کشی بی جرم خلقی را و دانیسئوالی از تو در محشر نباشد

غم هجرم ز درد رشک اغیارنباشد بیش اگر کمتر نباشد

نمیرد تا (سحاب) از دست جورتتو را از حال او باور نباشد

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر بیانگر احساسی عمیق و غم‌انگیز است. شاعر در آن از عشق و دلدادگی سخن می‌گوید و به رابطه‌ای عاشقانه اشاره می‌کند که با درد و جدایی همراه است. او به وضوح احساس می‌کند که عشقش بدون محبت معشوق بی‌معناست و برای او همه چیز نمایانگر عشق و وابستگی است. در این متن، تمایلات و ناامیدی‌های شاعر در برابر جدایی و دوری عشقش به تصویر کشیده شده است و نشان می‌دهد که زندگی بدون عشق او بی‌ارزش است. به طور کلی، این شعر نماد معانی عمیق احساسات انسانی نسبت به عشق و فاصله‌گذاری‌هاست.