شمارهٔ ۴۲۰
منه به زمرهٔ انعام نام انسانیکه برتر از ملک آمد مقام انسانی
به چشمهٔ حیوان ننگرد بچشم طمعدو جرعه هرکه بنوشد ز جام انسانی
زهی مرام مقدس که مسلک رسل استهمه مقدمه بهر مرام انسانی
بجای ماند از آن جبرئیل در ره عشقکه دید طی شود این ره بگام انسانی
از آن بسجدهٔ آدم ملک مکلف شدکه تا پدید شود احترام انسانی
که گفت نیست فلکر استون که تا محشرقیام چرخ بود از قیام انسانی
صغیر جملهٔ اشیاء طفیل انسانندببین تو حشمت حق ز احتشام انسانی