شمارهٔ ۳۷۱

۸ بیت

زان سفله وجودی که شریر است عدم بهدستی که به آزار علم گشت قلم به

آندل که باندوه کسان خرم و شاد استپیوسته گرفتار به اندوه و علم به

آنکو قلمش گرم سیه کاری و فتنه استبا تیغ جدا بند ز بندش چو قلم به

ایثار مکن در حق نااهل که صد رهامساک در این باب ز ایثار و کرم به

قول بشر و فعل بشر راست به آریآن ابروی جانانه و تیغ است که خم به

لامذهبی اسباب خرابی جهانستبا ترک صمد باز پرستش ز صنم به

از دیر و حرم روی بدل کن که بتحقیقاین خانه یار است و ز دیر و حرم به

گم گوی صغیر و مفزا رنج و ملالتصحبت بد و نیک آنچه گه باشد همه گم به